Οίκοθεν


Άλλως


Πόθεν


Ένθα


Ύψιλον


Ενταύθα



Σήμερον τη 26 Μαρτίου 2017


ΑΘΗΝΑ


Δήλος

Πύρινα στέφανα φάνταζαν τα σκουλαρίκια σου.

Το βλέμμα μας συναντήθηκε κλεφτά
αντικριστά στις όχθες του Ευφράτη
σαν έτρεχες προς την πατρίδα μου.
Δεν γύρισα το κεφάλι
στους εχθρούς μη δώσω πλεονέκτημα.

Καιρό μετά σε είδα στο λαμπερό νησί
των παιδιών της Λητούς.

Πύρινα στέφανα φάνταζαν τα σκουλαρίκια σου
που πρόσμεναν να τα διαπεράσουν τα θηρία.

Σε κοίταξα μα εσύ δεν αποκρίθηκες.
Δεν είμαι εγώ να σου δώσω λιτανείες κατάλαβες.
Ικανοποίηση πήρες στο πλήθος που έρπει στα πόδια σου
θεότητα εσύ που ήρθες από την ανατολή.
Πως σκίασες τον Ήλιο δεν το δέχτηκα.
Τα θηρία ξεχύθηκαν.

Ανέμιζες στα λάβαρα των εχθρών μου.
Σωρό τους στοίβαξα
ξανά και ξανά σαν τη Χαιρώνεια.
Γελάστηκα.
Ποιος είναι ο εχθρός γνωρίζω τώρα. 
Στο τέλος της ημέρας τα λάβαρα σχισμένα.
Μα εσύ ήσουν άφαντη.

Παρθένα ντύθηκες και δεν σε γνώρισα.
Είδωλο ποταπό που τις ψυχές σκλαβώνεις
γλίστρησες μες της μάχης την αχλή
γονυπετώς τη γέφυρα με φόβο πέρασες.
Βάδισες στο νερό μετά είπαν μαρτυρώντας το θαύμα.

Απόγνωση με πιάνει και ζάλη, 
σαν τον αυτόχειρα έπρεπε να τελείωνα εκεί.
Αντί στο αίμα των άλλων να κολυμπούσα
χίλιες φορές θα ήθελα να είχα πνιγεί
τιμωρία που σε άφησα να φύγεις.

Όμως στο βάθος το ήξερα.
Πόσες φορές είχες έρθει στο ύπνο μου;
Αυτή είναι ερώτηση νοσηρή 
σημάδι πως πολεμάς με δόλο.
Η απάντηση μου, πάλι, είναι ποτέ.
Ποτέ δεν είχες έρθει
γιατί απλά 
δεισιδαίμονα όνειρα δεν υπάρχουν.

Τα όπλα τώρα ανήμπορα
μήτε δόρυ, μήτε ξυήλη υπάρχει
οι Σοφιστές έχουν σιγήσει.
Το μέλλον βλέπω καθαρά.
Θα έρθουν οι γιοι σου
τη λάρνακα θα σπάσουν
την τέφρα θα ανεμίσουν
τον αετό θα κλέψουν.
Πρόγονος δεν θα μείνει. 
Τιμή δεν θα έχουμε τιμή για να τιμούμε.
Ερπετό που έπρεπε 
με τον σαυρωτήρα να σ’ είχα λιώσει.

Το ποίημα "Δήλος" περιέχεται στην ποιητική συλλογή «Παράκαμψη».

Οικία


Διαπίστωση

Όταν το θέμα εστιάζεται σε μία φωτογραφία μου…
είναι άνθρωποι που με ρωτούν τι φωτογραφική μηχανή έχω.

Άλλοι πάλι κάνουν λαικ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
και άλλοι πάλι δεν αντιδρούν.

Άλλοι πάλι μου λένε ποια φωτογραφία τους άρεσε και ποια όχι, τι ναι και τι δεν. 
Μου λένε πως θα την ήθελαν ή πως θα την έφτιαχναν οι ίδιοι.

Άλλοι με ρωτούν με ποιο τρόπο δημιούργησα μια φωτογραφία 
και άλλοι το γιατί. 

Είναι και άνθρωποι που γεμίζουν σκέψεις και συναισθήματα 
που είτε τα μοιράζονται είτε τα κρατούν για τον εαυτό τους. 

Φρουρός


Υφ' ηλίω


Ίος

Το μελτέμι μια θύμηση στην κόμη σου.  
Την πύθια ύπαρξη σαν αύρα ίσα που την αισθάνεσαι
τώρα στις νότιες θάλασσες
δροσίζει άλλους κόσμους.  
Στο αντάμωμα των εικόνων μας όλα είναι «εν τάξει». 
Νοικοκυροσύνη που τη μέτρησα
στην απουσία του κυπαρισσιού από τη μικρή πλατεία σου.

Σημάδια στο σώμα σου καλά κρυμμένα
από το μάτι του βαρβάρου ψάχνω να βρω
για να μου πεις τα μυστικά σου.
Την κρίσιμη ώρα θα πω το χρησμό
ως σύνθημα για την αγκάλη σου.

Χωρίς νερό αποκαμωμένος στο λαβύρινθο του τώρα σου
μου έδειξες το δρόμο
Ερμή εσύ άλλων καιρών με τ’ άλλο όνομα σήμερα
σε ευχαριστώ για την εικόνα που μου χάρισες. 
«Η αρχαία ψυχή ζη μέσα μας...» έγραψε ο Κωστής Παλαμάς.

Οι καιροί άλλαξαν.
Τίποτα δεν κουβαλώ για το δρόμο.
Τι να αποθέσω 
εκεί που άλλοτε ο βασιλικός ευωδίαζε;
Μόνο ένα κόμπο στο λαιμό.

Ορμάς να καλύψεις το χαμένο έδαφος.
Πολιτισμό ονειρεύεσαι και θέατρα λαξεύεις
πρώτα αυτά της ζωής. 
Στο λίχνισμα του σιταριού μια μορφή σχηματίζεται.
Θαύματα δεν υπάρχουν.

Φεύγω γεμάτος με τη μυρωδιά του ώριμου σύκου
μα θα ξανάρθω να πλημμυρίσω με τις ομορφιές σου.

Το ποίημα "Ίος" περιέχεται στην ποιητική συλλογή «Παράκαμψη».

Αλήθη

Αλήθεια σε προσπεράσαμε
αλαλάζοντες τρέξαμε στο κενό.
Το άρμα θαυμαστού τεχνίτη χάλκευμα
η ματαιοδοξία σέρνει
ηνίοχος ο εγωισμός.

Όρια θέσαμε να σιγουρέψουμε
τα όρια ποτέ μη ξεπεράσουμε.
Αγώνες διεξάγουμε καθ’ εκάστη
μόνο εντός λαμπρού νέου σταδίου
που επιγραφή χρυσή φέρει: Λήθη.

Από την κερκίδα τη ζωή παρακολουθούμε
λέξεις όμορφες ανταλλάσσουμε
σφικτά αγκαλιασμένοι κρατιόμαστε
ο φόβος της μοναξιάς χώρο μη βρει.
Κοίτα! Τα παιδιά μας αγωνίζονται σήμερα!



Το ποίημα "Αλήθη" είναι από την ποιητική συλλογή «Ψυχύλη» που δημοσιεύτηκε στο «24grammata.com».
Ο σύνδεσμος δια δωρεάν διάθεση είναι:
http://www.24grammata.com/?p=51704

Γαρ


Το γαρ αεί στους αιώνες υπάρχει
διαχέεται εξ ουσίας απροσδιορίστου
μυστικής, αγνώστου και καθομιλουμένης
η βίζα άθλος προσωπικής πρωτοβουλίας.

Την εκεχειρία τα θηρία ανέστειλαν
η χοάνη συλλογής υπηκόων υπεκορέστη
παραπλεύρως διακλάδωση ανεπτύχθει
αποφυγή συμφόρησης επιτεύχθει.

Διάκοσμος κατέστει επαρκής
της επαιτείας των ορέξεων συλλέκτης
χρησμοί, ευχές και οστά ανάγκης έργα
φιλίας πάσει της οικουμένης ιδέως.

Γαρ αεί και διά ως εις διάλογον μαρτυρείται
παγίδα μεγίστη το δέκα συνδυαστικώς
η κιμωλία στο μαυροπίνακα τη μνήμη σβήνει
ταπεινών τίτλων ασκούσα μεγαλοπρεπώς.



Το ποίημα "Γαρ" είναι από την ποιητική συλλογή «Ωόν» που δημοσιεύτηκε στο «24grammata.com».
Ο σύνδεσμος δια δωρεάν διάθεση είναι:
http://www.24grammata.com/?p=50909

Γραμμές

Ο καλύτερος τρόπος για να μην ξεπεράσεις τα όριά σου είναι να τα ορίσεις. Οι γραμμές βοηθούν σημαντικά σε αυτό.


Διττώς


Δον Κιχώτης


Ψυχύλη

Δαναΐδες  οι ορισμοί γεμίζουν εμπόδια
την αντίληψη του νου να στρεβλώσουν.
Η γνώση στον πίθο αυτό δεν ξεδιψά.
Στης ζωής το αδράχτι 
μόνο ο λόγος προϋπάρχει.

Τίποτα δεν γεννιέται από το μηδέν
η ύλη ονειρεύεται το χώρο να γεμίσει.
Η ειμαρμένη σαν σκιά το φόβο σπέρνει
μα εξαχνώνεται στης βούλησης το φως. 
Η κίνηση μήτρα συμπαντική
το χρόνο που την προσμένει γεννά.

Το παρόν είναι μοναχά
η ύλη στη μορφή της.
Σκέψεις πιο σύνθετες εάν θες
μορφές της ύλης άλλες ψάξε.
Ψυχή μέχρι να τη ζυγίσεις δεν υπάρχει.


Το ποίημα "Ψυχύλη" είναι από την ποιητική συλλογή «Ψυχύλη» που δημοσιεύτηκε στο «24grammata.com».
Ο σύνδεσμος δια δωρεάν διάθεση είναι:
http://www.24grammata.com/?p=51704

Ψιλόβροχο

Είναι οι μέρες που η απόγνωση ψυχρή
τα δρομάκια της πόλης γεμίζει ψιλόβροχο,
οι φωνές των παιδιών να πάψουν,
το σίριαλ προσηλωμένα να δουν οι παραδομένοι.

Η γοργόνα έχει αποσυρθεί στη θάλασσα του γαλαξία
με συνταγή τρίμηνη αντικαταθλιπτικών υπό μάλης
αφού οι θαλασσινοί στο κάλεσμα δεν αποκρίνονταν
και τα πλοία δεν έσπαζαν στο καίριο κτύπημά της.

Το παραμύθι ξεχασμένο στις αναμνήσεις των γονιών
έπαψε όνειρα να χαρίζει και παιδικά χαμόγελα.
Η γιαγιά πλέον απασχολημένη το κενό αντικρίζει
στον απέναντι τοίχο του δωματίου του οίκου ευγηρίας.

Ο καστανάς υποκατάστημα εισηγμένης πολυεθνικής,
ο μικροπωλητής χρεοκόπησε και βιαστικά μετανάστευσε.
Και εσύ, δίπλα μου στον καναπέ με ύφος άχρωμο,
μου λες ότι υπάρχει ελπίδα, ότι το δίκιο τελικά θα θριαμβεύσει.


Το ποίημα "Ψιλόβροχο" είναι από την ποιητική συλλογή «Ψυχύλη» που δημοσιεύτηκε στο «24grammata.com».
Ο σύνδεσμος δια δωρεάν διάθεση είναι:
http://www.24grammata.com/?p=51704

Πλεύσις


Ανάδυση